سردار دلها: از سایه های نبرد تا معمار حریم اهل بیت

به گزارش پایگاه خبری حمیت نیوز(حمنا/Hamna) به نقل از ایرنا؛ شهرت سردار سلیمانی به عنوان مرد سایه ها از آنجا نشأت گرفت که حضورش در هر میدان نبرد، همواره عامل لرزه بر اندام دشمنان به ویژه داعش می‌انداخت. او همچون سایه ای نامرئی همواره پشت سر دشمنان اسلام برای امنیت منطقه حضور داشت و پیش از آنکه دشمن بتواند نقشه ای بریزد، مسیر پیروزی را برای رزمندگان مقاومت هموار می‌ساخت. این رویکرد، گویای تواضع و عدم تمایل او به خودنمایی بود. او معتقد بود که پیروزی از آن خداست و فرمانده واقعی باید در خفا بماند، تا تمرکز میدان بر هدف اصلی باشد.

حاج قاسم نمادی از مردانگی و گذشت بود. دشمنان می‌خواستند با شهادت او، خط مقاومت را که از عراق تا لبنان و یمن امتداد یافته بود از بین ببرند اما مردانی که از مکتب او درس آموختند، پرچم مقاومت را به دوش کشیدند و با پیوستن به دشت شقایق ها نگذاشتند این راه و مکتب از بین برود.

صلابت او تنها در میدان جنگ نبود؛ در برابر مشکلات و سختی‌ها نیز همواره با توکل و ایمان راسخ ایستادگی می‌کرد. این مکتب نه تنها یک استراتژی نظامی، بلکه یک سبک زندگی مبتنی بر فداکاری بود.

معماری معنوی و عشق به حضرت زهرا

شور و ارادت قلبی سردار سلیمانی به اهل بیت (ع) به ویژه حضرت زهرا (س) در نبرد برای دفاع از حریم اهل بیت در برابر داعش و بازسازی حرم های مطهر نمود پیدا کرد. هنگامی که او برای مبارزه با دشمن به نجف اشرف قدم گذاشت با مشاهده حرم حضرت علی (ع) و زباله های اطراف آن جراحتی عمیق بر قلبش وارد شد. بی حرمتی به ساحت امیرالمؤمنین، برای سرداری که عمر خود را وقف دفاع از ارزش‌های علوی کرده بود، قابل تحمل نبود. این مشاهده تلخ، عزم او را برای سامان دادن به وضعیت حرم‌های مطهر جزم کرد.

حاج قاسم با تکیه بر مشارکت های مردم، سنگ بنای ستاد بازسازی عتبات عالیات را بنا نهاد تا علاوه بر مبارزه با شیاطین، خانه پدری شیعیان نیز سروسامان یابد. این اقدام نشان داد که فرمانده سپاه قدس نه تنها در عرصه نظامی بلکه در عرصه خدمت رسانی به زائران و بازسازی اماکن متبرکه نیز پیشگام و صاحب ایده بود. او معتقد بود که عظمت شیعه در سایه توجه به اهل بیت (ع) است و این توجه با احترام به ساحت مقدس ایشان آغاز می‌شود.

شکوه صحن حضرت زهرا

ثمره این عزم، ساخت بزرگترین و باشکوه‌ترین صحن در حرم علوی به نام صحن حضرت زهرا (س) بود؛ نمادی از عشق او به مظلومیت بانوی دو عالم. هنگام بهره‌برداری از این صحن، آسمان نیز برای غربت علی و فاطمه گریست و باز هم مردم به واسطه این دو بنده مقرب الهی کمی از خشکسالی رهیدند. می دانم تو هم در کنار ملائک برای رونق حرم نشسته بودی. شاید هم در جوار پدر شیعیان و دخت رسول اکرم در این بزم ما را تماشا می‌کردی. حالا این مکان متبرک به محلی برای تجمع بهترین انسان‌ها و واسطه‌ای برای فیض الهی تبدیل شده و این صحن نمادی از این حقیقت است که دفاع از حریم اهل بیت عاقبت به خیری را به دنبال دارد.

حاج قاسم برایمان بگو در بزم عاشقان در ملکوت چه خبر است که هر روز دوستدارانت برای پیوستن به این بزم از جان شیرینشان می‌گذرند. چه در شهادت دیدی که برای رسیدن به این مقام بارها با خدا راز و نیاز کردی و گریستی. چه کرده ای که هر روز بر رهروان مکتبت افزوده می‌شود. می‌دانم تو در دنیا مجذوب خدا و اهل بیت بودی و جز رضای آنها چیزی نمی‌خواستی، خدا هم به تو عزت داد و یادت جاودانه شد.

جاودانگی در مکتب ایثار

حاج قاسم فراتر از یک سرباز وطن به نمادی از ایثار، صلابت و مردانگی تبدیل شد. شهادت عزت او را دوچندان کرد و سیره زندگی اش به مکتبی برای تلمذ نسل های جدید در شجاعت و سبک زندگی مبدل گشت. این راز جاودانگی در این است که او در دنیا مجذوب رضای خدا و اهل بیت (ع) بود و سرانجام خداوند عزت ابدی را به او عطا فرمود.

یادت گرامی و راهت پر رهرو باد