اثری با ایده اولیه قابل تأمل که در اجرا و فیلمنامه به عمق نمی‌رسد.

به گزارش پایگاه خبری حمیت نیوز(حمنا/Hamna)؛ با شروع اکران فیلم های چهل‌وچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر، بسیاری از اهالی سینما به تماشای این فیلم ها پرداخته اند. حال مصطفی فرجی منتقد سینما با حضور در این جشنواره فیلم سینمایی غوطه‌ور به کارگردانی و نویسندگی محمدجواد حکمی و تهیه‌کنندگی سعید پروینی که در سانس دوم ساعت ۱۶:۳۰ روز یازدهم بهمن‌ماه در خانه جشنواره برای اصحاب رسانه اکران شد را اینگونه بیان مینماید.

این اثر، نخستین تجربه سینمایی محمدجواد حکمی است؛ فیلمسازی که پیشینه طلبگی دارد و با این فیلم وارد فضای سینمای حرفه‌ای شده است.
طبق خلاصه منتشرشده در سایت جشنواره، داستان درباره افسر میانسال و کهنه‌کاری از اداره آگاهی است که در آستانه ارتقا به ریاست اداره قرار دارد و با پیوندها و پیچیدگی‌هایی درگیر می‌شود. اما آنچه در روایت فیلم دیده می‌شود، شکل متفاوتی دارد.
داستان از جایی آغاز می‌شود که یک کارآگاه (با بازی محسن قصابیان) در جریان یک تصادف رانندگی، با خودروی زنی برخورد می‌کند که در صندلی کناری‌اش، زنی بی‌جان نشسته است. راننده تلاش می‌کند بدون دریافت خسارت، محل حادثه را ترک کند و این اتفاق نیز رخ می‌دهد. چند روز بعد، در اداره آگاهی، پرونده گم‌شدن زنی مطرح می‌شود و کارآگاه با دیدن عکس متوجه می‌شود همان زن بی‌جانِ داخل خودرو در روز تصادف بوده است. از این‌جا، با فلاش‌بک‌ها، گفت‌وگو با زن راننده و طراحی چهره، روند پیگیری آغاز می‌شود و سرنخ‌هایی به دست می‌آید.
بدون ورود به جزئیات و اسپویل داستان، باید گفت غوطه‌ور شانس چندانی برای موفقیت در اکران عمومی ندارد. فیلم بیش از آن‌که یک اثر سینمایی باشد، شبیه به یک تله‌فیلم است؛ با داستانی معمولی، بدون غافلگیری و نقطه عطف جدی. تنها عامل کشش فیلم، تعلیقی است که حول این پرسش شکل می‌گیرد: چرا آن زن راننده، زن بی‌جان را گروگان گرفته است؟
این فیلم، نخستین تجربه سینمایی محمدجواد حکمی به شمار می‌رود؛ فیلمسازی که حضورش به‌عنوان یک طلبه در جشنواره قابل توجه است، اما فیلمنامه اثر با نقص‌های جدی روبه‌روست. عدم هماهنگی و منطق رفتاری پلیس بارها به چشم می‌آید، داستان کش‌دار می‌شود و سکانس‌های زائد و بی‌کارکرد، حوصله مخاطب را فرسوده می‌کند.
از سوی دیگر، انگیزه اصلی گروگان‌گیری و دزدیدن زن به‌درستی پرداخت نمی‌شود و پرسش‌های مهمی بی‌پاسخ می‌ماند؛ از جمله این‌که چرا پلیس به‌تنهایی برای رسیدن به گروگان‌گیر یا مخفیگاه اقدام می‌کند و در نهایت، با فداکاری جان خود را از دست می‌دهد. پایانی غم‌انگیز که اگرچه احساسی است، اما به دلیل ضعف پرداخت، تأثیرگذاری لازم را ندارد.
غوطه‌ور به بازنویسی و پرداخت دقیق‌تری نیاز داشت تا به فیلمنامه‌ای منسجم، قوی و جذاب تبدیل شود. متأسفانه فیلم از نظر جذابیت بصری و روایی چندان موفق نیست و روایت ساده و بی‌چالش آن، نمی‌تواند مخاطب را درگیر کند.
بازیگران فیلم عبارت‌اند از:
محسن قصابیان، آیدا ماهیانی، مهران غفوریان، پیام احمدی‌نیا، مسعود کرامتی، رویا جاویدنیا، نسیم ادبی . محیا دهقانی.و سیاوش چراغی‌پور که هر یک در حد توان خود نقش‌آفرینی کرده‌اند.
در پایان، ضمن قدردانی از عوامل و بازیگران این اثر، برای آنان آرزوی موفقیت می‌شود.