نقد و بررسی فیلم سینمایی «علف‌ زار»

حمیّت نیوز(حمنا)؛ نقد و بررسی فیلم سینمایی «علف‌ زار»  به کارگردانی کاظم دانش جوان و تهیه‌ کنندگی بهرام رادان . علفزار فیلمی درام ملتهب دادگاهی 
این فیلم که محصول سال ۱۴۰۰ است. این فیلم در چهلمین دوره‌ی جشنواره‌ی فجر رو نمایی شد  و در چهار بخش بهترین فیلمنامه، بهترین تدوین، بهترین صداگذاری و بهترین نقش مکمل زن (صدف اسپهبدی) موفق به کسب جایزه شد. 
خلاصه داستان فیلم «علف زار»
داستان فیلم در مورد یکی از بازپرسان دادگاه کیفری است که هم‌زمان درحال کار کردن بر روی چند پرونده است. داستان هر پرونده به‌صورت موازی با هم و در یک روز پیش می‌روند.
بدون شک «علف‌زار» یکی از ملتهب‌ترین فیلم‌های جشنواره فجر ۱۴۰۰ است. فیلمی دادگاهی و قضایی با چند داستان متفاوت و درهم که تمام آنها در یکی از دادسراهای اطراف تهران در مدوده خیابان پلیس اتفاق می‌اُفتد.  دانشی جوان و پرتلاش و با انگیزه به‌عنوان یک کارگردان فیلم اول مسیر سختی را برای آغاز به کار فیلمسازی انتخاب کرده است.هرچند که قبلا از این فیلم کوتاه راحانا را با صدف اسپهبدی محصولی از اوج را ساخته بود. ولی دست روی یک درام دادگاهی با سوژه‌ای ملتهب گذاشته، فیلمی که کارگردانی آن بسیار سخت و دشوار است. درام‌های دادگاهی در محیطی بسته می‌گذرند و فیلم‌هایی که چنین خصوصیتی دارند باید به شکلی کارگردانی شوند که تماشاگر بعد از چند دقیقه احساس خستگی  نکند. اما او کاری کرد که نخاطب داستان را بدون خستگی دنبال کند. کارگردان علاوه‌بر اینکه باید مراقب باشد تا نقاط عطف داستان از دست نرود، باید حواسش باشد تا ریتم سکانس‌های طولانی فیلمش را هم حفظ کند .کاظم دانشی در فیلم نشان می‌دهد که این کار را خوب بلد است. 
«علف‌ زار» چند قصه‌ی متفاوت را دنبال می‌کند، داستان‌هایی که هرکدام بیان‌گر یکی از معضلات مهم جامعه امروز ایران هستند. اوتلاش کرده داستان این آدم‌ها را کاملا منطبق بر واقعیت جاری در اجتماع را تعریف کند و ذره‌ای از رئالیسم خشک و خشنی که مدنظرش بوده کوتاه نیاید. داستان‌هایی پیچیده که مدام به هم قطع می‌شوند و تماشاگر را درگیر و مشتاق تماشای فیلم نگه می‌دارند و داستان بصورت نذاب پیش میرود.. در این فیلم تمام شخصیت‌های فیلم با دقت پرداخت شده‌اند و هیچ‌کدام به حال خود رها نشده‌اند و کارگردان به همه‌ی آنها فرصت ابراز وجود و عرض اندام می‌دهد. این درست است که بازپرس بشارت در مرکز قصه قرار دارد و شخصیت اصلی به حساب می‌آید. اما بقیه شخصیت‌ها هم‌عرض و به اندازه‌ی مساوی در پیشبرد این درام چالش‌برانگیز نقش دارند و این یکی از مزیت‌های «علفزار» است.. پژمان جمشیدی بهترین بازی عمرش را تاکنون در نقش بازپرسی که میان وجدان و واقعیت گرفتار شده انجام می‌دهد. کارگردان توانسته کاراکترها را به درستی برای بازیگران تحلیل کند تا بازیگران با تکیه بر همین درک درست بازی‌های خوبی ارائه دهند.
صدف اسپهبدی در نقش یک دختر معتاد پدیده این فیلم است. اسپهبدی قبلا در تله فیلم و فیلم کوتاه بازی کرده  او این نقش را به شکلی ایفا کرده که بدیلی در سینمای ایران ندارد؛ به همین دلیل او برنده‌ی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل زن در چهلمین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم فجر شد. «علف‌زار» باوجود ضعف‌هایی که دارد اما فیلم جسورانه‌ای است. دانشی با همین فیلم نشان می‌دهد از درگیر شدن با سوژه‌های سخت نمی‌ترسد و بلد است چنین فیلم‌هایی را به شکلی بسازد که تماشاگر با داستان درگیر شود و هنگام تماشای فیلم احساس خستگی نکند و جذب قصه شود  و داستان را دنبال کند. برای کاظم دانشی جوان و عزیز آرزوی موفقیت آرزومندیم.